Shiroshan's Blog

ලංකාවේ ඇලෙක්සා ශ්‍රේණි ගත කිරීම් අනුව Google, Facebook, YouTube සහ Blogspot යන වෙබ් අඩවි ටික තමා ඉහලින්ම තියෙන්නේ. ඒ අතරින් YouTube විශේෂයි. යූටියුබ් කියන්නේ නිකම්ම වීඩියෝ එකතුවක් විතරක් නෙමේ. ඒක දැන් ප්‍රමුඛ පෙළේ සමාජ ජාල (Social Network) අඩවියක්. අනෙක් අතට ඒක වීඩියෝ බ්ලොග් (Video Blogging) කලාවක් දක්වාම දියුණු වෙලා. ඒ කියන්නේ අපි බ්ලොග් එකක් ලියනවා වගේ මෙහිදී අපේම කියලා චැනල් එකක් පටන් අරන් තමන්ගේ ස්වයං ප්‍රකාශනය වීඩියෝවක් විදියට අන්තර්ජාලයට මුදා හරින්න පුළුවන්. ඉතින් මේ වගේ චැනල් මිලියන ගණනක් ලොවපුරා පුද්ගලයින් මෙහෙවනවා.

දැන් මම කියන්නේ ඒ අති විශාල යූටියුබ් චැනල් කන්දරාව අතරින් ජනප්‍රිය සහ මගේ හිත ගිය ශ්‍රී ලාංකික යූටියුබ් චැනල කීපයක් ගැන.

මේ තියෙන්නේ දැනට වැඩිම ජනප්‍රියතාවක් සහිත ශ්‍රී ලාංකීක යූටියුබ් චැනලය. ජනප්‍රියතාව කොතෙක්ද කියනවනම්  Rewind YouTube Style 2012 වීඩියෝව සදහා පෙනී සිටින්නත් මේ චැනලයේ නිර්මාපක ජෙහාන් රණතුංගට අවස්ථාව ලැබෙනවා. මොහු ගැන කියනවනම් ලංකාවේ ඉපදිලා ඕස්ට්‍රෙලියාවේ හැදිලා වැඩිලා දැන් ඇමරිකාවේ ඉන්න තරුණයෙක්. ඔහුගේ හැම වීඩියෝවක්ම නිර්මාණය වෙන්නේ ශ්‍රී ලාංකිකයා මුල් කරගෙනයි. ඒ වගේම ඉංග්‍රීසිය මව්බස නොවන්නෙකුගේ  (ඉන්දියානු උප මහද්වීපයේ වෙසෙන්නෙකුගේ) කතා විලාසය මෙහිදී විශේෂයෙන් කැපී පෙනෙනවා. ‍

මේ තවත් ඕස්ට්‍රේලියාවේ වෙසෙන ලාංකීකයෙක්. ඔහුගේ අන්වර්ථ නාමය ගප්පියා. ඔහු විදේශගත වූ ජීවිතයක සිතුවිලි වෙනස්ම විදියකට ඉදිරිපත් කරන චරිතයක්. කතාවක එන සියළුම චරිත තමන්ට ආරූඪ කරගැනීමේ අපූරු හැකියාවක් ඔහුට තියෙනවා. සංස්කරණය පැත්තෙනුන් ඉහල මට්ටමක  ඔහුගේ වීඩියෝ තියෙනවා. විටෙක සිනහවත් විටෙක හිතන්න යමකුත් ඔහුගේ නිර්මාණ තුල අන්තර්ගතයි. ඒත් එක්කම අමුතු කලාත්මක ගතියකුත් තියෙනවා.

සරලවම කිව්වොත් ලංකාවේම ඉන්න කොල්ලෝ දෙන්නෙක්ගේ වැඩක්. ඔවුන් නමින් කුෂාන් සහ ශ්‍රීමාල්. මේ දෙන්නට නිතරම සහය වෙන්නේ සොයුරු චමිඳු. ඔවුන් වීඩියෝවක් නිර්මාණය කිරීමට තමන්ගේ හැකියාවන් සහ සම්පත් වලින් උපරිම ප්‍රයෝජන ගන්න බවක් පේනවා. ප්‍රහසනය ඔවුන්ගේ සෑම වීඩියෝවකම අනිවාර්යයි. විශේෂත්වය ඔවුන්ගේ හැකියාවන් පුළුල් පරාසයක තිබීමයි. ඔවුන්ගේ ක්‍රියාදාම දර්ශනත් ඉහල මට්ටමක තියෙනවා. දැන් දැන් සංස්කරණය අතිනුත් සෑහෙන දියුණු මට්ටමක ඉන්නවා. මීට අමතරව ඔවුන්ට Sights with Kushan and Srimal සහ KushanSrimal 2nd Channel යනුවෙන් තවත් චැනල් දෙකක් තියෙනවා.

මං හිතන විදියට මේ තවත් විදේශගත වූ ලාංකිකයෙක්. ඔහු නමින් සම්පත්. මේක අධ්‍යාපනික වශයෙන් ලොකු වටිනාකමක් සහිත යූටියුබ් චැනලයක්. ඔහුගේ චැනලය තුල විවිධ වූ මාතෘකා සාකච්ඡා කෙරෙනවා. එදිනෙදා සිදධින් මෙන්ම විද්‍යා හා තාක්ෂණික කරුණු පවා ඉතා සරලව ඉදිරිපත් කරන්න ඔහුට හැකියාව තියෙනවා.

මේක ලංකාවේ තරුණයින් කීපදෙනෙකුගේ වැඩක්.  කියන්න තියෙන දේ කෙලින්ම කියන්න උත්සහ දරන කට්ටියක්. "පශ්චාත් යුධ සමයේ ලංකාව" තමා ඔවුන්ගේ ප්‍රධාන මාතෘකාව. මේ චැනලයට විවේචන වලින් නම් අඩුවක් නෑ. දාලා තියෙන ප්‍රතිචාර බැලුවොත්නම් තෙරෙයි ඒක. කාලීන සිදුවීම් ගොඩක් ඔවුන්ගේ කතාව යටින් ගලාගෙන යනවා. ගොඩක්ම වෙනස් විදියේ කතා මාලාවක් (Documentary Series). 

ඉතින් ඔය තියෙන්නේ මට අහම්බෙන් හමුවුණු ලංකාවේ අය පවත්වාගෙන යන යූටියුබ් චැනල් පහක්. මේවා දැනට හම්බවුණු හොදයි කියලා හිතෙන ඒවායින් කීපයක්. මීට අමතරව මඟ හැරුණු ඒවා තිබුණොත් ඒවත් දාලා මේ ලිපිය පසුව යාවත්කාලීන කරන්නම්. ෴

ශිෂ්‍යත්වයක් ගැන මට මුලින්ම අහන්න ලැබුණේ 3 වසරේදි. 4 වසර විතර වෙනකොට අපේ ඉස්කෝලේ සවස් වරුවේ ඒ කියන්නේ ඉස්කෝලේ වෙලාවෙන් පස්සේ උපකාරක පංතියක් තිබ්බා. මේකෙදි එක එක විෂයයන්ට අමතරව සාමාන්‍ය දැනීම ප්‍රශ්න සාකච්ඡා කරනවා. කොච්චර පුළුල් පරාසයක ප්‍රශ්න කතා කරාද කිව්වොත් සමහර දවස් වලට ගිනි පෙට්ටියක ගිනි කූරු කීයක් තියෙනවද වගේ ප්‍රශ්නත් කතා කරා. විකාර වගේ හිතුණත් මම වැඩියෙන්ම කැමති ඒ වගේ ප්‍රශ්න ගැන කල්පනා කරන්න රචනා ලියනවට, ගණන් හදනවට වඩා. අනිත් එක තමා අනුමාන ප්‍රශ්න පත්‍ර. ඒ තරම් ප්‍රශ්න පත්‍ර ගොඩක් මම සාමාන්‍ය පෙළටවත් ලිව්වේ නෑ. 

ඒ ‍‍කාලේ ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කෙන් ශිෂ්‍යත්ව කඩඉම් ලකුණු ගියේ එකසිය තිස් ගණන් වලින්. ඉතින් දවසක් අපේ පංතියට ආපු ටීචර් කෙනෙක් කිව්වා. 150 ක්වත් ගත්තොත් වැඩේ ගොඩ කියලා. ඉතින් එදායින් පස්සේ "පුතා ශිෂ්‍යත්වෙට කීයක් ගන්නවද?" මම කියන්නේ 150යි කියලා. ඒක මට ඔහේ කියවෙනවා. නමුත් ඊට වඩා වැඩි ලකුණු ගාණක් තිබුණොත් හොදයි කියලා මගේ හිතේ තිබ්බා.

Image Credit: lankanewspapers.com

අපේ අවුරුද්දේ ශිෂ්‍යත්ව විභාගය තිබ්බේ දෙසැම්බරයේ සාමාන්‍ය පෙළ අස්සේ. මට හිතෙන විදියට 1992 සහ 1993 අවුරුදු වල ඉපදුණු කට්ටිය මෑත කාලයේ අධ්‍යාපන ක්‍රමයේදී විශේෂයෙන් කතාබහට ලක්වුණ කට්ටියක්. මොකද මමද ඇතුළුව මේ කට්ටියට එතෙක් ඒකාකාරීව පැවතුණු රටාවට හාත්පසින් වෙනස් දේවල් වලට මුහුණ දෙන්න සිදුවුණා. මේ පහතින් තියෙන්නේ ඒවායින් කීපයක්

1. 2003 දී ශීෂ්‍යත්වය දෙසැම්බර් මාසයේ පැවත්වීම
2. 2004 දී බහු පෙළපොත් ක්‍රමයක් ඇති වීම
3. 2007 දී සාමාන්‍ය පෙළ විෂය නිර්දේශ මුළුමනින්ම අලුත් වීම
4. උසස් පෙළ විෂය නිර්දේශ විටින් විට අලුත් වීම. (රසායන විද්‍යාව විශේෂයි)
5. 2011 උසස් පෙළ Z අර්බුදය සහ නව-පැරණි නිර්දේශ ගැටුම
6. 2012 උසස් පෙළ ප්‍රතිඵල සමීක්ෂණය දින නියමයක් නොමැතිව කල්යාම
7. 2011-2012 රජයේ විශ්ව විද්‍යාලවලට ඇතුළු වීම සඳහා කාලය අනිසි ලෙස දිග්ගැස්සීම සහ නායකත්ව පුහුණුවක් කරලියට පැමිණීම

කොහොම හරි ප්‍රතිඵල ආවේ අපි 6 වසරටත් ඇතුළු වෙලා මාස කීපයක් ගියාට පස්සේ. ඒ කාලේ අපිට ඉන්ටනෙට් නෑනේ. අදුරන අයියා කෙ‍නෙක් ලව්වා ලකුණු බලවා ගත්තා. මෙන්න ලකුණු 151 යි හරියටම. මට ටිකත් පුදුමත් හිතුණා. මොකද හැමදාම "එකසිය පනහයි" කිය කිය හිටිය මට කෙස් ගහකින් විතර වැඩි වෙලා ලකුණු ඇවිල්ලා. කොහොම හරි පස්සේ දැනගත්තා ඉස්කෝලෙන්ම දෙවැනියා කියලා.

ඉතින් ඊට පස්සේ කතාබහට ලක්වෙන මාතෘකාව වෙන්නේ මොන ඉස්කොලෙටද යන්නේ කියලනේ. තෝරන්න දීපු ඉස්කෝල ලැයිස්තුවේ තිබුණ විදියට මගේ ලකුණු පරාසයට කොළඹ ජනප්‍රිය පාසල් 4ක් තිබ්බා. ඔය මොන ඒවා ආවත් ඒ කාලේ මට උණක් තිබ්බේ අයියා යන ඉස්කොලේටම යනවා කියලා. ඒ කියන්නේ මම හිටිය ඉස්කොලේම ද්වීතියික අංශයට.  ඉතින් කොහොමෙන් හරි දුර යනවට වඩා ළග තියෙන දේ හොදයි කියලා ඒකටම ගියා.

ජනප්‍රිය පාසලකට නොගියට ශිෂ්‍යාධාර නම් හම්බුණා. ශීෂ්‍යාධාර දෙන්නේ මාසික වැටුප යම් ප්‍රමාණයක උපරිමයක් දක්වා විතරයි. ඒ උපරිමය කීයද කියලා මට හරියට මතක නෑ. හැබැයි බහුතරය ඒ උපරිමය ඉක්මවන වැටුපක් ලබන පවුල් වල අය තමා හිටියේ. ඉතින් කොහොම හරි අඳාළ සහතික පෙන්නුවට පස්සේ රු.200 ක් හැම මාසෙම මගේ අතට දුන්නා. පස්සේ මේක ඒ කාලේ තිබුණ උද්ඝෝෂණයක් හින්දද කොහෙද රූ.500ක් දක්වා ඉහල දැම්මා. තවත් කාලයක් ගියාට  පස්සේ මේක අතට දෙන එක නවත්තලා අපේ නමින් බැංකු ගිණුමකට බැර කලා. ඉතින් කොහොම හරි සාමාන්‍ය පෙළ ඉවර වෙනකම්ම හම්බ වුණා. උසස් පෙළටත් ඉල්ලගන්න කියලා ඉස්කෝලෙන් කිව්වට ග්‍රාම සේවක සහතික ගන්න ආයේ යන්න එපෑ. අනිත් එක ඔය කියන උපරිම මාසික වැටුපත් ඉක්මවූ වැටුපක් තමා අපේ ගෙදරට ලැබෙන්නේ. ඉතින් මොකටද තවත් ඉල්ල ඉල්ල යන්නේ.

ඉතින් ඔය කතන්දර ඔක්කොම ඉවර වෙලා පස්සේ තමා මට තේරන්නේ මේක නිකන්ම සාමාන්‍ය දැනීම වගේ ප්‍රශ්න පත්‍රයක් කියලා. ඒත් දැන් ඒක තරග විභාගයක් මට්ටමට ඇවිල්ලා. කවුරු කො‍හොම කිව්වත් දැන් මේක ළමයින්ටත් දෙමාපියන්ටත් ගුරුවරුන්ටත් අමතර පීඩනයක් වෙලා ඉවරයි. සෑම පාසලක්ම අත්‍යවශ්‍ය පහසුකම් සියල්ලෙන් සමන්විත කරවීම සහ එකම ප්‍රමිතියකට පාලනය වීම මේකට තියෙන සරලම විසඳුම කියලයි මට හිතෙන්නේ. ඉතින් එහෙම දෙයක් ඇත්තටම සිද්ධ වෙනවනම් ශීෂ්‍යත්ව විභාගයක් ‍තවදුරටත් අවශ්‍ය වෙන එකක් නෑ. හැබැයි පළමු පියවර තබන්න කලින් දෙවන පියවර තබන්න යන එකනම් නිෂ්ඵලයි. ෴

වා තලයෙන් රිංගන දිය ධාරා
මිහි මත වැටෙයි ධූලි නංවා
උරා විනිවිද යයි පවස නිවා
තෙත පැල්මකි විහිදා
එනමුදු පහර දෙයි නැවතත් වැරෙන්
ශිඛර නිම්න සාදයි රටා
කිලිටු සායම් මකා
ගලා යයි දසත වගුරුවා
නිසි තැන නවතා
යයි  නැවතත් නිසොල්මනට
෴

ඔන්න ඉතින් ඒකත් ඉවරයි. අවුරුදු 4ක් තිස්සේ කරපු දේවල් වල ප්‍රතිඵල ඊයේ ආවා. 2012 දී  පළමුවර CSS ගත්තු මට 2013 දී දෙවනවර කරලා BBC හම්බුණා. C සංයුක්ත ගණිතයට. (හැබැයි ඉතින් මම හොදටම ලිව්වේ මේකට. මේ විෂයය ගැන මම හිතන් හිටපු විදිය වැරදිද මන්දා.) සාමාන්‍ය පොදු පරීක්ෂණයට 75 ක්ද ඉංග්‍රීසියට C සාමාර්ථයක්ද Z-අගය 1.1736 ක්ද දිස්ත්‍රික් කුසලතාව 409 ද දිවයිනෙන්ම 4447 වැනි ස්ථානයද ලැබුණා. හැමෝටම වගේ මටත් හිතෙනවා මීට වඩා යමක් කරන්න තිබ්බනම් කියලා. දෙවනවර ලිව්වේ ඉංජිනේරු සිහිනය හැබෑකරන්න නමුත් තොරතුරු තාක්ෂණ අංශයෙන්වත් හීනය සැබෑ කරගන්න තමයි දැන් මාන බලන්නේ. ඒකට ඉතින් තව මාස දෙක තුනක්වත් බලන් ඉන්න වෙයි. (රජයේ විශ්ව විද්‍යාලයකට යන්න සෑහෙන්න ඉවසීම ප්‍රගුණ කරන්න වෙනවනේ.) ‍ඉතින් සියලු උසස් පෙළ සමතුන්ට මගෙන් උණුසුම් සුභ පැතුම්!

කොහොමහරි කමක් නෑ. දැන් උසස් පෙළ ජීවිතය අවසන් කරපු හින්දා  මේ ජීවිතයට පය තබන සහ තැබූ නවකයින්ට පොඩි උපදෙස් ටිකක් දෙන්න හිතුවා. හැබැයි ඉතින් මේවා ලියන්න මට මහ ලොකු සුදුසුකමක් නෑ. දන්න දේ පොඩියට හරි බෙදාගන්න හිතුවා.

මේක වැදගත් කාරණයක්. මං ගැන කියනවනම් මට කිසිම බලපෑමක් ආවේ නෑ කාගෙන්වත්. ගෙදරින් කැමති දෙයක් තෝරාගන්න ඉඩ දිලා තිබ්බේ. මගේ අයියා තෝරා ගත්තේ ගණිත විෂයය ධාරාව නිසාත් පරිගණක අංශයේ රැකියාවකට මෙය උදව්වක් වන නිසාත් ගණිතය/විද්‍යාව වගේ විෂයයන්ට අසා නිසාත් ගණිතය විෂයය ධාරාව කරපු කෙනෙක්ට ගොඩ යන්න මොකක් හරි මඟක් තියෙන නිසාත් කෙලින්ම මේකම තෝර ගත්තා. මේ කාලේ වෙනකොට ICT ප්‍රධාන විෂයයක් විදියට ආව නිසා මට රසායන විද්‍යාව අයින් කරලා ඒක කරන්න හිතුවත් හොයල බලද්දී සංයුක්ත ගණිතය, භෞතික විද්‍යාව සහ රසායන විද්‍යාව කියන මේ විෂයයන් ත්‍රිත්වය නැතුව ඉංජිනේරු පීඨයට ඇතුලත් වෙන්න බෑ. මොකද පස්සේ තමා මට ආසාවක් ඇති වුණේ ඉංජිනේරු වෘත්තිය පිළිබඳව. ඉතින් ඔබ විෂයයන් තොරද්දී අනාගතය ගැන හිතන ගමන් තමන්ගේ ආසාව ගැනත් හිතන්න.

පාසල් කාලයේ අවසානය සනිටුහන් වෙන්නේ උසස් පෙළ විභාගයත් සමඟ. ඒක නිසා මේක ගොඩක් වැදගත් වන කාලයක්. ඒක නිසා හොද විදියකට පාසලින් සමුගන්න උත්සහ කරන්න. පාසල සහ ටියුෂන් පටලවා නොගන්නවා තරමට ඔබට ගොඩක් පහසුයි. මේ ස්ථාන දෙකටම තියෙන්නේ එකිනෙකට වෙනස් වූ උප සංස්කෘතීන් දෙකක්. සමහරවෙලාවට ඔබට හිතෙනවා වෙන්න පුළුවන් පාසල් ගුරුවරයාගෙයි ටියුෂන් ගුරුවරයාගෙයි පැහැදිලි කිරීමේ හැකියාව ගත්තම අහසට පොළොව වගේ කියලා. ඉතින් එහෙම කියලා සම්පූර්ණයෙන්ම ඉස්කෝලේ අමතක කරලා දාන්න යන්න එපා. පාසල කියන්නේ නීති රාමුවක් තුල සංවිධානය වෙච්ච දෙයක්. ටියුෂන් ගොඩක් වෙලාවට එහෙම නෑ. කවුරු මොනවා කිව්වත්  80% පාසල් පැමිණීම අනිවාර්යයි. මුල ඉදලම නොකඩවා පැමිණීම පසුවට පහසුවක් වෙන්න පුළුවන්. ඒකෙන් ඔබට අඩුම තරමේ එකම පාඩම දෙවතාවක්වත් මතකයට නඟා ගන්න හරි පුළුවන්. කොහොමත් අන්තිම කාලෙදී අපේ කට්ටිය ඉන්නේ ටියුෂන් පංති වල කියලා හැමෝම දන්න දෙයක්නේ.

ටියුෂන්

අද ලංකාවේ පළමුවැනියා වුණත් මොකක් හරි ටියුෂන් පංතියකට යන තත්ත්වයක් තියෙන්නේ. ඉතින් තරගකාරීත්වය උපරිම වෙලා. පාසල ගැන ඔබට සහතිකයක් තියෙනවනම් ඔබ ගැන විශ්වාස නම් ටියුෂන් නොගියා කියලා මහ ලොකු වරදක් නැ. පාසල් විතරක් ගිහිල්ලා විභාගය සමත් අයත් ඕනේ තරම් ඉන්නවා.

ස්වයං අධ්‍යයනය

මේකට ලොකු ආසාවක් නැත්නම් කරන්න ආමාරුයි. පොත පත , අන්තර්ජාලය , රූපවාහිනිය වගේ ගොඩක් දේවල් පාදක කරගෙන තනියම ඉගෙන ගන්න පුළුවන්. සියලුම විෂය නිර්දේශයම තමන්ට ආවරණය කරගන්න නම් කරන්න බැරිම දෙයක්. කෝකටත්  අදාළ පොත්වල කරුණු සහ විෂය නිර්දේශයේ කරුණු අතර ගැලපීම් ගැන දැනුවත්ව ඉන්න. පොත පතේ කරුණු හොඳින් අධ්‍යයනය කර පස්සේ ගුරුවරයෙකුගෙන් නැවත එම කරුණු ඉගෙන ගැනීමේදී ඔබට ලේසියෙන්ම පාඩම ග්‍රහණය කරගන්න පුළුවන්.  මේක මම ප්‍රායෝගිකව අත්දැකපු දෙයක්.

ව්‍යාපෘති

මේක බොහෝ දෙනෙක් විහින් ඇණයක් කරගෙන තියෙනවා. ප්‍රධාන හේතුව කියලා මම හිතන්නේ පස්සේ කරන්නම් කියලා කල් දැමීම සහ නිසි කාල කළමණාකාරීත්වයක් නැති කම. අපේ පංතියේ උන්ට නිවාඩු පවා ලැබුණා නියමිත දිනට භාර නොදීම නිසා. තමන්ගෙම ස්වනිර්මාණයක් කරලා පොඩි ආත්ම තෘප්තියක් ලබාගන්න මේක හොද අවස්ථාවක්. ඇත්තටම පිටු දෙසීය තුන්සීයේ පොතක් ගෙඩි පිටින් කොපි කරනවට වඩා හොද නැද්ද තමන්ට පුළුවන් පරිදි තමන්ගෙම කියලා පොඩි නිර්මාණයක් කරන එක. මේකේදී අර වගේ පිටු ගණක් ලියන්න වද වෙන්න ඕනෙත් නෑ. කණ්ඩායම් ව්‍යාපෘතියට නම් ගොඩක් වෙලාවට කරන්නේ ඉස්කෝලේට මොකක් හරි කරල දෙන එකනෙ. මේ වැඩේ සාර්ථකව කරන්නනම් සෑම සාමාජිකයෙකුම කැපවීම අත්‍යවශ්‍යයි. අපේ කණ්ඩායම් ව්‍යාපෘතිය නම් මෙලෝ රහක් නැති එකක්. අන්තිම මොහොතේදී පිටු තුන හතරක පිංචක් තමා දුන්නේ.

බය විම සහ කල්දැමීම

විභාගය ලං වුණාම දැන් ප්‍රමාද වැඩියි කියලා හිතිලා ඊළග පාර කරනවා කියලා කල් දාන එක නම් එච්චර හොද නෑ. මොකද මටත් මේක හිතුණා. හැබැයි මොනාහරි වෙච්චි දෙන් කියලා හිත හදාගෙන මම ලිව්වා. ඒකෙන් උසස් පෙළ විභාගයේ පළමු අත්දැකීම ඔබට ලැබෙනවා. එතකොට ඔබ දෙවැනිවර යන්නේ ඒ අත්දැකීම අමතර වාසියක් කරගෙන. පාඩම් වැඩ වුණත් අද වැඩ ටික අදම කරන්න. ඕනවට වඩා කල්පනා කරලා තනියම බය වෙන්න එපා.

පංතිය තුල තරගකාරීත්වය

මගේ ජනප්‍රිය පාසල් වල මිතුරන්ගේ මම දැක්ක දෙයක් තමා ඔවුන්ගේ පංති කාමර තුල හොද තරගකාරිත්වයක් තියෙනවා. මම එහෙම කිව්වේ අපේ පංතියේ 15 දෙනාට සාපේක්ෂව. ඒකෙන් ගොඩක් දෙනෙක් නොදැනීම පිටිසර පාසල් සිසුන්ට වඩා ඉදිරියට එනවා. හැබැයි ඔබ උසස් පෙළ කරනකොට තමන්ව පංතියේ ළමුන් එක්ක විතරක් සසඳන්න යන්න එපා. මේක හොදටම තෙරේන්නේ ළමුන් දහස් ගණන් ඉන්න ටියුෂන් පංතියකට ගියාම. ඔබට තරග කරන්න වෙන්නේ නොපෙනෙන තරග කරුවෙක් එක්ක. ඒක නිසා අනුන් කරන විදියට නොකර තමන්ගේ උපරිමය යොදන්න.

පසුගිය විභාග ප්‍රශ්නෝත්තර

මේවා අනිවාර්යෙන්ම කල යුතුම දෙයක්. මේක මම විතරක් නෙමේ ප්‍රශ්න පත්‍ර සකසන මහාචාර්යවරු පවා අනුමත කරන දෙයක්. අඩුම තරමේ අවුරුදු දහයකවත් ප්‍රශ්න පත්‍ර හොයාගෙන නියමිත කාලය අරගෙන උත්තර ලියලා හරිවැරදි සාකච්ඡා කරගන්න ඕනේ. විභාගය ළං වෙනකොට ආයේ පාරක් මේ වැඩේම කරන්න. මෑතකදී විෂය නිර්දේශය අලුත් වුණු හින්දා ඒ ගැනත් විශේෂයෙන් අවධානය යොමු කරනවනම් හොදයි. 

සැහැල්ලුව සහ සමබරතාව

පාසල් ජීවිතයේදී අන් කවරදාකවත්ම නැති මානසික පීඩනයක් මේ කාලයේදී දැනෙන්න පුළුවන්. ඕල්-රවුන්ඩ කෙනෙක් වීමෙන් මේ පීඩනය අඩු කර ගන්න පුළුවන්. හැබැයි හැමෝටම එහෙම බෑ. ඉතින් අනෙකුත් බාහිර ක්‍රියාකාරකම් වල පුළුවන් විදියට යෙදෙන්න. (මෙහිදි තරගකාරී තත්ත්වය අනුව නම් ලොකු දේවල් කරන්න බෑ. සිංදුවක් අහනවා, චිත්‍රපටයක් බලනවා, පොඩ්ඩක් ඇවිදින්න යනවා වගේ දෙයක් ඇරෙන්න) සාමානය පෙළ කරා වගේ නම් උසස් පෙළ  කරන්න බෑ. මොකද සාමාන්‍ය පෙළ A9 උසස් පෙළදී F3 කට වුණත් වැටෙන්න පුළුවන්.

පළමුවර අසමත්නම්

ඔබ උසස්පෙළ ගණිතය විෂයය ධාරාවෙන් පළමුවර මුහුණ දී කිසිම විෂයක් අසමත් වී නොමැති නම් ඔබ අසමත් නොවීම ගැන සතුටු වෙන්න. ඉහල ප්‍රතිඵලයක් නොලැබීමට දුක් වෙනවට වඩා හොදයි එහෙම වෙන්න හේතු ටික තමන් විසින්ම හොයාගන්න එක. ආයේ පාරක් කරනවනම් හොදට කල්පනා කරන්න මම මේක කරන්නම ඕනද කියලා. කරන්න ඕනේනම් හිත හිත ඉන්නේ නැතුව දැන්ම වැඩ පටන් ගන්න. ආයේ පාරක් රිවිෂන් යනවනම් හිත හයිය කරගෙන යන්න. "මේක වැඩක් නෑ. මම නිකන් කාලය කනවා" කියලා හිතෙන හැමවෙලාවක්ම ප්‍රයෝජනවත් වැඩකට යොදවන්න බලන්න.

අන්තිම වශයෙන් කියන්න තියෙන්නේ අ.පො.(උ/පෙ) යනු ඔබේ ජීවිතයේ එක්තරා කාල පරිච්ජේදයක් විතරයි. එතනින් පස්සේ කරන්න දේවල් ඕනේ තරම් තියෙනවා. ප්‍රතිඵලයක් ගැන හිත හිත දුක් වෙනවට වඩා තමන්ට පුළුවන් තමන් කැමති දෙයක් ගැන උනන්දු වෙන එක වටිනවා. සමහර විට ඒ දේට ගොඩක් මුදල් වැය වෙන්නත් පුළුවන් එහෙම නොවෙන්නත් පුවවන්.

යමක් කරන්න පුළුවන්ද බැරිද කියන එකෙන් වැඩක් නෑ. මොකද අපි ඉස්සෙල්ලාම උත්සහයක් දීලා බලන්න ඕනේ. එහෙම කැපවීම් කරලා අන්තිමට සාර්ථක වුණාම මාර සතුටක් දැනෙනවා. එහෙම කරලත් සාර්ථක වුනේ නැත්නම් ඒ ගැන තවත් දුක් වෙන්න එපා. තමන් කරපු දේවල් ගැන සතුටු වෙලා වෙන අතක් බලාගන්න. හැබැයි බාගෙට කැපවීම් කරලා අන්තිමේදී අසාර්ථක වුණාම දැනෙන දුක ආයේ කවදාරි මතු වෙන්න පුළුවන්.

ඔය කියමන කිව්වේ අපිට සංයුක්ත ගණිතය උගන්නපු සර් කෙනෙක්. පහල තියෙන බ්ලොග් සටහනුත් කියවලා බලන්න. මට වඩා හොදට පැහැදිලි කරලා තියෙනවා මේ සම්බන්ධව. මමත් ඒවා වලින් ගොඩක් ඉගෙනගෙන තියෙනවා.

1. උසස් පෙළ කරන්නේ මෙහෙමයි - සුදාරක
2. උසස් පෙළ කඩ ඉම ගොඩ දාගත්තු හැටි - රවා
3. මං දිනුම්! - කියවන්න සබඳ මේ ජීවිතාන්දරය - ධනික
4. ඔබට ගැළපෙන වෘත්තිය තෝරගන්නේ කෙසේද? - මාධව

ප.ලි.

TED ගැනත් යමක් කිව යුතුයි. TED කියන්නේ මේ වගේ අලුත් දේවල් ලෝකයට ඉදිරිපත් කරන ලෝකේ පුරාම ව්‍යාප්ත වෙලා තියෙන ඉතා ජනප්‍රිය සම්මේලන පවත්වන සංවිධානයක්. TEDx කියන්නේ ස්වාධීන පිරිසක් විසින් සංවිධානය කරනු ලබන TED සම්මේලනයක්. TEDxYouth@Colombo සහ TEDxTalks@Colombo පටන් අරන් දැනට අවුරුදු කිහිපයක් වෙනවා. මේවායේ යූ ටියුබ් චැනල වලට ගිහිල්ලා බැලුවොත් ලංකාවේ තරුණ ප්‍රජාවගේ  වගේම ලොව පුරා විවිධ හැකියාවන් ඇති අයගේ බොහෝ කතා අහන්න බලන්න පුළුවන්. ෴

මං මේ කියන්න හදන්නේ අ‍පි  උසස් පෙළ කරන්න හා හා පුරා ඉස්කෝලේට යන දවස් වල සිද්ධ වෙච්ච දෙයක් ගැන. පංතියටම 15 දෙනෙක් වගේ හිටියේ. ඒ අවුරුද්දේ අපේ එකෙක්වත් ජීව විද්‍යාව කලේ නෑ. ඔක්කොම ගණන්කාරයෝ. අපේ විද්‍යා/ගණිත අංශ වල පංති තිබ්බේ විද්‍යාගාර ඇතුලෙම තමා. තව දෙයක් 12 සහ 13 පංති දෙකම එක ළග තමා තිබ්බේ. ඉතින් අයියලා ටික අලුත් උන් ගැන එබිකම් කරන්න ටික ටික පටන් ගත්තා.

"මල්ලිලා ඊළග දවසේ අපිට කේක් ඕනේ." 13 වසරේ ‍ජ්‍යේෂ්ඨ උත්තමයෙක් පංතිය ඇතුලටම ඇවිල්ලා කියලා ‍ගියා. අපිත් මොකුත් කියන්න යන්න ගියේ නෑ. මොකද මිනිහා ටිකක් වාර්තා තියපු චරිතයක්.

"අපි මේ විහිළුවට නෙමේ කියන්නේ.  කේක් ඕනේ හරිද?" ඔන්න තවත් දවසක් ආවා. මිනිහා ඒ පාර ටිකක් මුහුණ රවාගෙන කිව්වා. අපි ඒත් මුකුත් කිව්වේ නෑ. ඔය අතරේ කොරිඩොව දිගේ යමින් හිටිය සර් කෙනෙක් ඇවිල්ලා අරූගේ පස්සට පාරක් දීලා ඇරියා. ඉතින් පංතිය ඉස්සරහින් අරූ ලැජ්ජාවෙන් මාරු වෙලා යද්දී අපේ එකෙක් (උසස් පෙළ කරන්න අලුතෙන්ම අපේ ඉස්කෝලේට ආපු එකෙක්) 

"ඔය හම්බුණ කේක් ඇතිද?"

සර් ගියාට පස්සේ ටික වේලාවකින් "කවුද ඒ ?" මිනිහට හරියටම කවුද කිව්වේ කියලා හොයාගන්න බෑ.

"ඔන්න ආයේ කියන්නේ නෑ කේක් ගෙනෙල්ලා"

ඔන්න දවසක් අපේ එකෙක්ගේ උපන්දිනේ. ඉතින් ඉන්ටවල් එකේදී උගේ කේක් පෙට්ටිය දිග ඇරියා. අපේ කොල්ලන්ගේ කෑම කෑමයි පොර කෑමයි අතර වෙනසක් නෑ. ඉතින් කේක් එක විතරක් නෙමේ සේරම බත් මලු ටික වේලාවකින් අතුරුදහන්. ඉතුරු වෙන්නේ ගුලි කරපු ඉදුල් පත්තර කොල ටික තමා. අපේ උපන්දිනකාරයාට  මෙතෙක් වෙලා කාටවත් ඔලුවට නාපූ සිතුවිල්ලක් එකපාරටම පහල වුණා. ඒ අපේ අයියලාගේ කාරුණික ඉල්ලීම මතක් වෙලා. ඉතින් උපන්දිනකාරයා සමග තව දෙන්නෙක් එකතු වෙලා කේක් පෙට්ටිය අරගෙන සේරම බත් ඉදුල් ඔතපු කෙහෙල් කොලත් එක්කම ඇතුලට දාලා බ්‍රවුන් පේපර් උරයකටත් දැම්මා. අනිත් උන් සියල්ල දැන් වෙන්න යන දේ පැත්තකට වෙලා බලාගෙන හිටියා. එකෙක් වීරයා වගේ කේක් පෙට්ටිය අරුන්ගේ පංතියට ගෙනහින් භාර දීලා එන ගමන් හිනා වෙවී මෙහෙම කිව්වා.
"මම පෙට්ටිය දුන්නා විතරයි උන් ඔක්කොම මුල්ලකට කන්න අරගෙන ගියා"

මිනිත්තුවක් දෙකක් ගිය තැන අපේ මැර අයියා පෙට්ටිය අතැතිව වේගයෙන් ඉදිරියට ආවා. අනිත් අයියලා ටික ඒ පිටුපසින් ආවා.

"දැන් බඩුම තමා" මට කටින් පිට නොවුණට එහෙම හිතා ගත්තා.

Image : driven2divide.com

මැර අයියා බාගෙට ඇරපු පෙට්ටිය පංතියට ඇතුළු වන තැනම පොළොවේ ගැහුවා. බත් ඇට, ඉදුල් ඔක්කොම දොරෙන් එලියට විසිරිලා ගියා.  මම කෝකටත් කියලා පංතියේ එළියේය. අපේ උන්ගේ සද්දයක් බද්දයක් නැත. අපේ මැර අයියාව ගණන් ගත්තේ නැති ගානටය. අත දිග හැර අතේ ඉතුරුව තිබුණ දෙයිනුත් කේක් පෙට්ටිය දුන්න එකාට දමලා ගැසුවේය. මුහුණේ වැදී නොවැදී ගියා. (ඇත්තටම කිසිම හානියක් වුණේ නෑ. ඒ  මදිවට ඌ හිනාවෙවිත් හිටියා.)

ඉතින් අපේ ඔෆීසියත් වැඩි ඈතක නෙමේ තිබ්බේ. මේක දැක්කා නියෝජ්‍ය විදුහල්පති. ඒ විතරක් නෙමේ විනය කටයුතු භාරව ඉන්නේත් ඔහු. වැඩේ දැන් තවත් දරුණුයි. වහාම කට්ටිය විසිරිලා ගියා. බත් ඇට කොරිඩො‍වේ එහෙම්මය.

ඔන්න විනය පරීක්ෂණ ආරම්භ කලා. අපේ සෙට් එකෙන් වෙනම ප්‍රශ්න කලා. අනෙක් පංතියෙන් වෙනම ප්‍රශ්න කලා. අපේ පැත්තෙන් කවුරු කලාද කාගේ අදහසක්ද යන කිසිවක් මොනම දෙයක්වත් කටින් පිට වුනේ නෑ. ඔහොම මුළු දවසම ගියා.

අන්තිමේදී කරුණු දෙකක් මුල් කරගෙන දෙන දඩුවම තීරණය වුණා. එකක් අලුතෙන් එන අයගෙන් කේක් ඉල්ලීම. අනෙක් කරුණ බොරුවට කේක් පෙන්වා බත් ඉදුල් කන්නට පෙළඹවීම. ඉතින් පංති දෙකටම සතියක පංති තහනමක් දුන්නා. ඒක තමා මම මගේ ජීවිතේට දැනට  ලබපු පළමු සහ එකම පංති තහනම. හැබැයි අපේ සෙට් එ‍කට නම් මේ ගැන කිසිම දුකක්වත් අනිත් උන් එක්ක බැන ගන්නවත් ගියේ නැ. බොහොම සතුටෙන් නිවාඩුව ගත කරලා ඊළග සතියේ සුපුරුදු පරිදි ඉස්කෝලේ ආවා.

කොහොමහරි කෙක් සම්ප්‍රදාය අපේ සෙට් එක බිඳ දැම්මා. අපි ආයේ කාගෙන්වත් කේක් ඉල්ලන ගියෙත් නෑ දෙන්න ගියෙත් නෑ. වැඩේ කියන්නේ එදායින් පස්සේ අයියලාත් එක්ක අපේ ෆිට් එක වැඩි වුණා. එදායින් පස්සේ උන් ඕනෙ වෙලාවක අපේ පංතියේ. අපි ඕනෙ වේලාවක උන්ගේ පංතියේ. කිසිම බාධාවක් නැතුව සාමාදානයෙන් කල් ගෙව්වා. ෴

ඇත්තම කිව්වොත් අනෙක් අයට සිද්ධ වෙනවා දැනුමෙන් ඉදිරියෙන් සිටින පුද්ගලයාට "බොස්" කියා කියන්නට. පවුල් ඒකකයක් සැලකුවොත් එහි දරුවන් දෙමව්පිය පාලනයට නතු වෙනවා. සමහරවිට දරුවන් දෙමව්පියන්ට වඩා න්‍යායික අධ්‍යපනයෙන් සන්නද්ධව සිටියත් සමාජ අත්දැකීම් එක්ක බලනකොට දරුවන් අඩු මට්ටමකයි ඉන්නේ. ඉතින් ඒ විදියට බැලුවම මේක ස්වාභාව ධර්මයෙන්ම උරුම වෙච්ච දෙයක් කියලයි මට හිතෙන්නේ ෴

Image from hd2wallpapers.com

෴

Once upon a time

I fell with a dream

it is amazing

so what to do

I am sick of me

so what to do

I can't remember

what happen to me

it is a new life

I hoped it

But I'm

out of the world
෴

I didn't write any posts in 2012. This is the first post in 2013. I decide to start again blogging. I combined my Sinhala and English blogs together.  Also added new look to the blog. So now this is my one and only blog. I will hope to write to this blog in both Sinhala and English. These days I'm studying web templates. See you guys at next post.

නොදුටිමි ඔබේ දෑස හරිහැටි

ලැබුවේ යන්තම් ස්පර්ශය

නෙත් කොණින් බලා සැනසී

යන්නට වීමි හදිසියේම

සිත නොදුන්නද

෴

පැන්සලකින්(හෝ පෑනකින්) හා කඩදාසියකින් කරන්න පුළුවන් ගෝඩක් දේවල් තියෙනවා. මටනම් ඔය දෙකම හම්බ වුණාම කරන්නනේ හිතට එන ඕනේම දෙයක් සිතුවමට නඟන එකයි. ඉතින් දැන් මම පෙන්වන්න යන්නේ මම නිකන් ඉන්න ගමන් ඇඳපු සිතුවම් වගයක්. හැබැයි ඒවා එකක්වත් සැබෑ කඩදාසියක් මත කළ සිතුවම්නම් නෙමේ. ඒවා ඩිජිටල් මාදාලියේ නිර්මාණ. Paint.NET මෘදුකාංගය භාවිතා කරලා තමයි වැඩේ කෙ‍රුවේ. Paint.NET කියන්නේ  සාමාන්‍ය Paint වලට වඩා ගොඩක් දුරට සංවර්ධනය කළ ග්‍රැෆික් මෘදුකාංගයක්. ඇත්තටම Photoshop මට්ටමටම සංවර්ධිතයි.

ඉතින් පහළ තියෙන්නේ එම මෘදුකාංගයෙන් මා කරන ලද සිතුවම් කිහිපයක්. හැබැයි ඒ කිසිවකට පරිගණක දෘෂ්‍ය ප්‍රයෝග යොදලා නෑ. තනිකර අතේ හුරුවෙන් ඇඳුණු රේඛා වලින් තමා නිර්මාණය වෙලා තියෙන්නේ.

ඉතින් ඕවා තමයි මගේ සිතුවම් ටික. සමහර වෙලාවට විකාර චිත්‍ර ටිකක් කියලා හිතෙනවත් ඇති. මේවා ගැන මොනාහරි කියන්න තියෙනවනම් ප්‍රතිචාරයක් දා‍ලම යන්න. ඔයගොල්ලොත් නිකන් ඉන්න වෙලාවට උත්සහ කරලා බලන්න. මවුසය උපරිම නිදහසේ තබාගේන හිතෙන දේ සිතුවම් කරන්න.෴

ගොඩ කාලෙකට පස්සේ ඔන්න ආ‍යෙත් බ්ලොගයට මොනවාහරි ලියන්න හිතුණා. දැන්නම් ලියන්න වෙලාවක් නැති තරම්. හැමදාම ගූගල් රීඩරයට එන බ්ලොග් ලිපි ටික කියවලා ඉවර කරන්නෙත් බොහොම අමාරුවෙන්. ඉතින් මේ දවස් වල පාඩම් වැඩ තමයි කරන්නේ. ගණන් හදන එකෙත් මාරම ගතියක් තියෙනවා. ගාණක් හදලා ඒකේ උත්තරේ ගත්තම මාර සතුටක් දැනෙන්නේ. ගණිතය වැනි විෂයයක් අපිව කොච්චර දුරට හිතන්න පොළඹවනවද කියන එක දැන් මට හොදටම තේරිලයි තියෙන්නේ. තව දුරටත් ගණිතයට බය වීම අනවශ්‍ය දෙයක්.

ඉතින් ඔය අස්සේ ක්‍රිකට් තරග බලන පිස්සුවකුත් හැදිලයි තියෙන්නේ. මෙදා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවේ අවිනිශ්චිතබාවය හොදින්ම පෙන්වන තත්ත්වයක් තමා ඇති වෙලා තියෙන්නේ. කොහොම වුණත් හද පතුලෙන්ම  සුභ පතනවා ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමට.

තව දෙයක් "ඉලංදාරියා" වෙනුවෙන් අපේ බ්ලොග් සඟයින් කටයුතු කරන හැටි දැක්කම ඇත්තටම සතුටක් දැනෙනවා. "මේ බ්ලොග් මාධ්‍යයෙන් අපිට කොච්චර දේවල්නම් කරන්න පුළුවන්ද?" කියලා හිතෙනවා. ඇත්තටම සිංහල බ්ලොග් අවකාශයේ මේ පියවර මම හදවතින්ම අගය කරනවා. "ඉලංදාරියා" බ්ලොග් සොයුරාටත් ඉක්මන් සුවය පතමි.

ඉතින් කොහොම හරි හිතේ තියෙන දේ පොඩ්ඩක් හරි ලියා ගත්තා සාරාංශ කරලා. එහෙනම් පසුව හමුවෙමු. (පල්ලහො තියෙන්නේ මගේ ඡායාරූපයක්. තාම මගේ පිංතූරයක් බ්ලොගයේ දාලා නැති හින්දා දාන්න හිතුණා... නිකමට වගේ...)

෴

මම මේ ලියන්නේ 2010 වසරේ මම ලියන අවසාන බ්ලොග් ලිපියයි. මේ ලිපිය කලින්ම ලියලා දාන්න හිතුණා. ඉතින් 2010 වසර තුළ ගොඩක් දේ සිද්ධ වුණා. විශේෂයෙන් මගේ උසස් පෙළ දිවිය පටන් ගත්තෙත් මේ අවරුද්දේ. ඒ වගේම නත්තලත් දැන් අත ළඟ. නත්තල් උත්සවය කියන එක දැන් බොහෝවිට වාණිජකරණයට වෙලා. නත්තල් සීයා වෙළඳ සංකේතයක් බවට පත් වෙලා. නගරය, වීදිය, රූපවාහිනිය හා අන්තර්ජාලය නත්තල් වෙස් අරගෙන. නත්තල ළඟ ‍එනවා  කියලා හැමෝම කෑගහනවා. මේ විදයට සමරන නත්තල 18වන ශතවර්ෂයේ ඉඳලා ක්‍රමයෙන් වර්ධනය වූ උත්සවයක් කියලා කියන්න පුළුවන්. අද වාණිජකරණය සැබෑ ක්‍රිස්තු උප්පත්තියකට අභියෝග කරනවා. මිනිස්සුන්ගේ අධ්‍යාත්මය පිළිබඳව අවධානය අඩු වෙලා. විශේෂයෙන් කතෝලිකයෝ හැටියට මීට වඩා අධ්‍යාත්මික වර්ධනයක් ගැන හිතන්න ඕනේ. අනෙක් අතට ක්‍රිස්තියානි නොවන අය පවා අද නත්තල් සමරනවා. ඒක සමහර විට අර්ථශුන්‍ය දෙයක් වෙන්න පුළුවන්. මොකද ඔවුන්ට නත්තල ගැන  අධ්‍යාත්මිකව ගැඹුරු අවබෝධයක් නොලැබෙන හින්දා. හැබැයි ඒගොල්ලොත් කැමැත්තක් දක්වනවා නත්තලේ උත්සව සිරිය අත් දකින්න. කොහොම වුණත් මට කියන්න තියෙන්නේ නත්තල කියන්නේ සැබෑ අධ්‍යාත්මික වෙනසකට මුල පුරන සමයක්. ඒක නිසා වාණිජකරණයට හසු නොවී ඉන්න වගා බලාගන්න ඕනේ. කොහොම හරි ළඟ එන නත්තලට මගෙන් සුභ පැතුම්. සාමයේ අරුණලු උදාවන සැබෑ අධ්‍යාත්මික වෙනසකට මුල පුරන සුභ නත්තතලක් වේවා!

නත්තලත් ඉවර වුණා කියමුකෝ ඉතින් ඊට  පස්සේ අලුත් වසරක්! කාලය කියන දේ සාපේක්ෂයි කියන එක හරි. මට සාපේක්ෂවනම් දැන් කාලය ගලා යාම  වේගවත් වෙලා. අනිත් අයටත් එහෙමද දන්නේ නෑ. කොහොමත් හෙට දවසට අදම සූදානම් වෙන එක තමා සුදුසුම දේ.  ලබන්නාවූ නව වසර සඳහාත් මගෙන් සුභ පැතුම්! එහෙනම් ලබන වසරේදී හමුවෙමු. ස්තූතියි෴

මම මේ ගැන දාන්න හිටියේ මාස දෙකකට විතර ඉස්සෙල්ලා. නමුත් කාර්යබහුලත්වය නිසා මේ ලිපිය ලියන්න අතපසු වුණා. මට මේ ගැටලුවට මුහුණ දෙන්න වුණේ Vidyawa.com නිසයි. දැන්නම් ගැටලුව කොහොම හරි විසඳිලා තියෙන්නේ. මේකයි ගැටලුව වුණේ.  SLT ADSL සහ Mobitel Broadband වලින් අන්තර්ජාලයට එන පිරිසට vidyawa.com අඩවිය නොපෙනීම. මගෙ අන්තර්ජාල සම්බන්ධතාවයත් Mobitel Broadbandම තමා. මම යන්තම්  ප්‍රොක්සි සර්වර්   ගැන දැනගෙනන හිටිය හින්දා පොක්සි අඩවි කිහිපයකට ගිහිල්ලා ඒ ඔස්සේ vidyawa.com වෙත පිවිසුණා. එතකොට වෙබ් අඩවිය හොඳට වැඩ කළා. ඉතින් මේක මට ලොකු ප්‍රශ්නයක් වුණා.
පළමු දිනයේදී

කලින් මම හිතාගෙන හිටියේ Blogspot වලට කස්ටම් ඩොමේන් දාද්දි විතරයි මේ ලෙඩේ එන්නේ කියලා. බලගෙන යන්නකොට Wordpress Self-Hosted වලටත් ලෙඩේ ඇවිල්ලා. බැරිම තැන මම මේ ගැන කෙලින්ම Web Hosting ආයතනයෙන් ඇහුවා. ඒගොල්ලෝ කිව්වා. මේක ඒගොල්ලන්ගේ අවුලක් නෙමේ කියලා. අන්තිමේදී මේක මට ලොකු ප්‍රශ්නයක් වුණා. මොකද වෙබ් අඩවිය යාවත්කාලීන කරගන්නවත් විදියක් නෑ. ප්‍රොක්සි අඩවියක් හරහා ලොග් වුණත් ඒක එච්චර සුදුසු දෙයක් නෙමේ. අන්තිමේදී ආයේ පාරක් Web Hosting ආයතනයට කතා කරලා ඇහුවා මොනාද කරන්න ඕනේ කියලා. එතකොට කිව්වා මේක SLT සහ  Mobitel දෙගොල්ලන්ගේ DNS අවුලක් කියලා. ඍජුවම ඔවුන්ගේ පරිභෝගික සේවාව අමතලා මේ ගැන කතා කරලා විසඳගන්න කිව්වා.

පළමූ දිනයට දින දෙක තුනකට පසු

ඔන්න ඉතින් මම මුලින්ම SLT පාරිභෝගික සේවාව ඇමතුවා. මට නම් ඔවුන්ගෙන් මේකට ඉක්මන් විසඳුමක් ලැබෙයි කියලා හිතුවෙම නෑ. ඉතින් කතා කරලා බොහොම අමාරුවෙන් මගේ ප්‍රශ්නය පැහැදිලා කරලා දුන්නා. වැඩි වෙලාවක් ගියේ නෑ මට SLT Data Centerහි දුරකථන අංකයක් දීලා කිව්වා මේකට කතා කරන්න කියලා. ඊට පස්සේ ඒ දුරකථන අංකයට කතා කරලා ආයේ පාරක් කිව්වා  විස්තරේ. මෙන්න එකපාරටම කිව්වා අපිට DNS සම්බන්ධව කිසිවක් කරන්න බෑ කියලා. DNS ප්‍රශ්න පිළිබඳව කතා කරගන්න කියලා තවත් දුරකථන අංකයක් ලබා දුන්නා. ඊට පස්සේ ඒකටත් කතා කරලා කිව්වා විස්තරේ. පස්සේ මගෙන් ඇහුවා SLT ADSLද තියෙන්නේ කියලා. මම කිව්වා මගේ මොබිටෙල් තියෙන්නේ කියලා. එහෙනම් SLT ADSL තියෙන කෙනෙක්ට 0112021653 යන දුරකථන අංකය දීලා  එයා ලව්වා පැමිණිලි කරවන්නත් කිව්වා. මම ඉතින් ඒ වෙලාවේ මගේ GTalk එකේ ඔන්ලයින් හිටිය දෙනේනෙක්ට කියලා අර දුරකථන අංකයටම පැමිණිලි කෙරෙව්වා. ඒ දෙන්නටම vidyawa.com කියලා වෙබ් අඩවියක් නෑ කියල මඟ හරවලා.මටත් දැන් මාර අප්සට්.

මේපාර මමම කතා කරලා කොහොම හරි විසඳගන්නවා කියලා SLT DNS අංශයට කතා කළා. කිව්වා විස්තරේ. මෙන්න එකපාරටම කිව්වා vidyawa.com කියලා ඩොමේන් නාමයක් නෑ කියලා. එතකොට මම කිව්වා ප්‍රොක්සි අඩවියකින් ගිහිල්ලා බලන්න කියලා. ඒ කිව්වට අහන්නේ නෑ. මට කියනවා ඒගොල්ලන්ට vidyawa.com කියලා වෙබ් අඩවියක් වැඩ නෑ කියලා. ඉතින් කතාව ඇත්ත. SLT ADSL අයට පෙන්නේ නෑ තමයි. පස්සේ මට ඒ කතා කරපු එක්කෙනාගේ ඉ-මේලි ලිපිනය දීලා කිව්වා. vidyawa.com පෙන්වන ප්‍රොක්සි වෙබ් අඩවියේ ලිපිනය මේල් කරන්න කියලා. ඉතින් මම ඔක්කොම විස්තර ටික මේල් කළා. (මේ වෙද්දිත් නොකඩවා විනාඩි 10ක් පමණ දුරකථනය ඔස්සේ සම්බන්ධ වෙලා හිටියේ) පස්සේ එයා කිව්වා "මල්ලී පොඩි අවුලක්. ඉන්න ටිකක්". ඉතින් හිටිය තව විනාඩි 4ක් විතර. ඔන්න එකපාරටම කිව්වා "දැන් vidyawa.com වැඩ" කියලා. ඇති යාන්තම් ලෙඩේ හදලා. ඉතින් මමත් තව කතා කරන්න ගියේ නෑ. ස්තූතියි කියලා තිබ්බා.

ඉතින් ඊට පස්සේ  දන්න SLT ADSL තියෙන එක්කෙනෙක්ට කිව්වා vidyawa.com වැඩඩ කියලා බලන්න කියලා. කිව්වා වැඩ කියලා.දැන් හිතට පොඩි සහනයක් ආවා..

ඔන්න දැන් දෙවැනි මෙහෙයුමත් පටන් ගත්තා. මොබිටෙල් බ්‍රෝඩ්බෑන්ඩ් DNS අවුලත් SLT වගේ විසඳගන්න පුළුවන් වෙයි කියලා ඒ වෙනකොට මට විශ්වාසයක් ගොඩනැගිලායි තිබ්බේ. තව දෙයක් මොබිටල් බ්‍රෝඩ්බෑන්ඩ්වල vidyawa.com පෙන්නුවේ නැති උනාට Mදbitel GPRS වල වැඩ. ඒවගේම දවසේ එක වෙලාවකට(පැය දෙක තුනක් විතර) vidyawa.com දකින්න පුළුවන්. අනිත් වෙලාවට වෙබ් බ්‍රවුසරයේ Error Loading.... තමයි. අනේ මන්දා!

ඉතින් ඔන්න මොබිටෙල් පාරිභෝගික සේවාව ඇමතුවා. ඔන්න මුලින්ම ඇඩ් එකක් කියවනවා හෙන වෙලාවක්. ඊට පස්සේ පාරිභෝගික සේවා නිළධාරියෙක් සමඟ කතා තිරීමට මොකක්ද අංකයක් ඔබන්න කිව්වා. ඒක ඔබලා නැවත හෙන වෙලාවක් බලන් හිටියා. පසුබිමින් මිහිරි සංගීත වාදනයක් යනවා. ඒ එක්කම කියනවා. "පාරිභෝගක සේවා නිළධාරියෙක් හා සම්බන්ධ වීමට ඔබව පෙළ ගැසෙමින්'..." තියෙනවා කියලා. මං හිතන්නේ මම විනාඩි 5කට වඩා හිටියා. ඒත් ප්‍රතිචාරයක් නෑ. බැරිම තැන තිබ්බා. දෙවැනි පාරත් ගත්තා. ඒ පාර නම් එක්කෙනෙක් එක්ක කතා කරන්න හම්බ වුණා. ඒත් විනාඩි කිහිපයක් නාස්ති කරන්න වුණා. කිව්වා විස්තරේ, මට තේරුණ විදියට මම අහපු ප්‍රශ්නය මින් පෙර ඒ කෙනොගෙන අහලා නෑ වගේ. එයා කියනවා. අන්තර්ජාලය සමඟ සම්බන්ධ වීමට පුළුවන්නම් එතැනින් එහා දෙයක් කරන්න බැඳිලා නෑලු. වෙබ් අඩවි නොපෙනීම සම්බන්ධව ඒගොල්ලන්ට මොනවත් කරන්න බැරිලු. ඉතින් ඊට පස්සේ මම කිව්වා මේ ලෙඩේ SLT අයටත් තිබ්බා. හැබැයි මම ඒගොල්ලන්ට කියලා හදාගත්තා කිව්වා. ඒ වගේ කතා කරලා විසඳගන්න මොබිටෙල් තුලත් වෙනම දුරකථන අංකයක් තියෙනවද කියලා ඇහුවා. එතකොට එහෙම මොනවත් කරන්න බෑ. ඕනේනම් Mobitel General Hotline(0112330550) එකට කතා කරලා බලන්න කිව්වා.

ඉතින් ඔන්න ඒකටත් කතා කළා. හැබැයි ඒකේදී අනෙක් අංකයේ වගේ ඇඩ් කියවෙව්වේ නෑ. කෙලින්ම පාරිභෝගික සේවා නිළධාරියෙක් සම්බන්ධ කරගන්න පුළුවන් වූණා. ආයේ පාරක් ප්‍රශ්නය යොමු කළා. මේ වගේ තාක්ෂණික ප්‍රශ්න කතා කරගන්න පුළුවන් සතියේ දිනවල උදේ 8.00ත් සවස 5.00ත් අතර කාලය තුළ පමණයි කිව්වා. ඒ වෙනකොට වෙලාව සවස 6.00ත් පහු වෙලා. ඉතින් මම හෙට කතා කරන්නම් කියලා දුරකථනය තිබ්බා.

පළමු දිනයට දින හතරකට පසුව

ඔන්න පහුවදා සවස 3.00ට විතර කතා කළා Mobitel General Hotline එකට. කිව්වා මෙන්න මෙහෙමයි මම කලින් කතා කළා. මේ වෙලාවට කතා කරොත් ප්‍රශ්නය විසඳාගන්න පුළුවන් වෙයි කියලා. ඉතින් මම ප්‍රශ්නය යොමු කළා. ඔන්න එක පාරටම කියනවා. එහෙම වෙනම තාක්ෂණික අංශයකට යොමු කරන්න බෑ. පුළුවන්නම් ළඟ තියෙන මොබිටෙල් පාරිභෝගික සේවා මධ්‍යස්ථානයකට ගිහිල්ලා කියන්න කියලා.

පළමු දිනයට සතියකට පමණ පසු

ඔන්න මම මීගමුවේ පංති යන වෙලාවක මොබිටෙල් මධ්‍යස්ථානයට ගිහිල්ලා කිව්වා විස්තරේ. මාව යොමු කරෙත් මොබිටෙල් පාරිභෝගික සේවාවෙන් කියලා කිව්වා. එතකොට එතනින් එහෙම දේවල්නම් මෙතැනින් කරගන්න බෑ. කරගන්න තියෙන එකම තැන එක්කෝ කොළඹ යන්න වෙනවා නැත්නම් Mobitel General Hotline එකෙන් විසඳගන්න වෙනවා. කියලා. හැබැයි  එතන ඒ වගේ ප්‍රශ්න ගැන කතා කරන එක්කෙනත් ඇවිල්ලා හිටියෙත්  නෑ. කොහොම හරි ඒ වැඩෙත් හරි ගියේ නෑ.

ඊට පස්සේ ආයේ පාරිභෝගික සේවාව ඇමතුවා. කිව්වා විස්තර ඔක්කොම මුල සිට අගට. එ‍තකොට පැමිණිල්ලක් දාන්නම් කියලා මගේ දුරකථන අංකයත් ඉල්ල ගත්තා. එතකොට මගේ දුරකථනයට කොටි පණිවුඩයක් ආවා පැමිණිලි අංකයකුත් එක්ක. ලෙඩේ හැදුවට පස්සේ මොබිටෙල් එකෙන්ම කෝල් කරන්නම් කිව්වා. ඒ පාර වැඩේ හරි කියලා සති දෙක තුනක් බලං හිටියා.

පළමු දිනයට සති දෙකකට පසුව.

ඔන්න දවසක් දවල් එක පාරටම කෝල් එකක් ආවා. බැලින්නම් මොබිටෙල් එකෙන්. කිව්වා vidyawa.com අවුල විසඳුවා කියලා. ආයේ ප්‍රශ්නයක් වුණොත් කතා කරන්න කියලත් කිව්වා. ඉතින් දුරකථනය තියලා සතුටු සිතින් vidyawa.com කියලා ගහලා බැලුවා. කෝ වැඩ නෑ. ආයේ දේතුන් සැරයක් බැලුවා ඒත් වැඩ නෑ. පස්සේ දන්න මොබිටෙල් භාවිතාකරුවන් දෙතුන්දෙනෙක් ලව්වා බැලුවා ඒත් වැඩ නෑ. ඔන්න ආයේ පාරක් කතා කරලා කිව්වා විස්තරේ මුල සිට අගට. පැමිණිල්ල අලුත් කරන්නම් කියලා මගේ දුරකථනයට තව කෙටි පණිවුඩයක් ආවා නව පැමිණිලි අංකයකුත් එක්ක. දැන් ඉතිං ආයේ පාරක් කෝල් එකක් දෙනකම් බලන් ඉන්න වෙනවා.

ඉතින් ඔය විදියට මාසයක් පුරාවට වගේම vidyawa.com හි වැඩ කටයුතු අඩපණ වෙලා තිබුණා. අනෙක් හැමෝටම පෙනුණත් මොබිටෙල් බ්‍රෝඩ්බෑන්ඩ් තිබිච්ච මට vidyawa.com පෙනුණේ නෑ. ඉතින් ඔය අතරේ Open DNS භාවිතා කරලා බලන්න හිතුණා. ඒත් Mobile BroadBand වලට Open DNS හරියට වැඩ නැතිලු. ඒ වැඩෙත් අසාර්ථක වුණා.

කොහොම හරි මං මුහුණ පාලා තිබුණ මේ ගැටලුව දැකලා Web Hosting ආයතනයෙන් වෙන Unlimited සර්වරයකට මාරු වීමක් දුන්නා. මොකද ඒගොල්ලන්ටත් ඒක ප්‍රශ්නයක් වෙලයි තිබු‍ණේ. ඉතින් මට ආයේ පාරක් අලුතෙන් ගොඩනගන්න වූණා. හොඳ වෙලාවට පරණ Backups ගන්න පුළුවන් වූණේ. ඉතින් දැන් ෂෝක් එකට මොබිටෙල් ඇතුළුව සියලු අන්තර්ජාල සබඳතාවයන් ඔස්සේ Vidyawa.com වෙත පිවිසිය හැක.

මම මේ ගැන දැනගන්න ලැබුණ විදියට ලංකාවේ එක් IP ලිපින පරාසයක් SLT සහ මොබිටෙල් අනාගෙන ඇත. ඒ පරාසය තුළ පිහිටි සියලු වෙබ් අඩවි වලට SLT ADSL සහ Mobitel  Broadband වලින් පිවිසීමේදී මේ ගැටලුවට බොහෝ විට මුහුණ පාන්නට සිදු වේ. ඉතින් අපිට මේකට කෙලින්ම Web Hosting ආයතනයට චෝදනා කරන්නත් බෑ. මොකද Dialog, Airtel, LankaBell  සහ අනෙකුත් අන්තර්ජාල සබඳතාවල හොදට වැඩ නම් ඇයි SLT, Mobitel වල විතරක් වැඩ නැත්තේ? ඔවුන් මේ විදියට තනි තනිව පැමිණිලි කරනකම් බලන් ඉන්නේ ඇයි? ක්‍රමානුකූලව මේ සමස්ත ප්‍රශ්නයම විසඳලා දෙන්න බැරි ඇයි?

ඒ වගේම තව දෙයක්. SLT තුළින් මේ ප්‍රශ්නය එක් දවසකින් විසඳාගත හැකි වුවද Mobitel තුළින් මේ සඳහා සති ගණනක් පුරාවට යහපත් ප්‍රතිචාරයක් ලැබුණේ නෑ. සමහර විට ඔවුන් ඒ ප්‍රශ්නය පස්සේ විසඳුවාද දන්නේ නෑ. දැන් එසේ විසඳුවද වැඩක් නෑ. මොකද දැන් vidyawa.com කොහොමත් වැඩ. ඉතින් මොබිටෙල් ගැන මටනම් කියන්න තියෙන්නේ එගොල්ලන්ගේ පාර්භෝගික සේවාව තවදුටරත් හොඳින් දියුණු කළ යුතුයි. මම මේ ප්‍රශ්නයට කතා කරලාම රූ100කටත් වඩා වැඩියෙන් දුරකථන ගාස්තු සඳහා වියදම් වෙන්න ඇති. ඉන් බහුතරයක්ම පාරි‍භෝගික සේවා අමතලා.

අලුතෙන් ඩොමේන් නාම සහ වෙබ් හොස්ටින් සේවා ලබා ගන්න ඉන්න කට්ටියටත් උපදෙස් ටිකක් දෙන්න ඕනේ. ඕගොල්ලෝ යම් Web Hosting ආයතනයකින් Web Hosting මිලදී ගැනීමේදී ඒවා ලංකාවේ සෑම අන්තර්ජාල සබඳතාවයකටම වැඩද කියලා බලන්න. නැත්නම් පස්සේ හෙන කට්ටක් කන්න වේවි. පිටරටනම් මේ වගේ ගැටලු නැතුව ඇති. බැරිවෙලාවත් මේ වගේ ප්‍රශ්නයක් ආවොත් බය නැතුව මම ඉහත දක්වලා තියෙන දුරකථන අංක වලට පැමිණිලි කරන්න.මොකද අපි මසකට යම් පිරිවැයක් දරමින් අන්තර්ජාල සේවා සපයන්නාට ගෙවන්නේ නිකන්ම අන්තර්ජාල සබඳතාවයක් ලබාගන්න විතරක් නෙමේ. ඒ සබඳතාවයත් එක්කම හොඳ ගුණාත්මක සහ කාර්යක්ෂම සේවාවක් ලබාගන්නයි.

ඉතින් මම මෙච්චර දිගු කතාවක් ලිව්වේ ඔබව මේ ගැන දැනුවත් කරන්න ඖනේ හින්දයි. ඒ වගේම vidyawa.com අඩවිය ඒ ඒ අන්තර්ජාල සබඳතා තුළ ක්‍රියාත්මක වෙනවාදැයි පරීක්ෂා කර දුන් වැප්, දේදුනු ඇතුළු ඔන්ලයින් මිතුරන්ටත් ස්තූතියි. අවසානයේ ප්‍රශ්නය විසඳලා දුන් ewebcities හි නිරුත් සොයුරාටත් ස්තූතියි.෴

ඔන්න ගොඩ කාලෙකට පස්සේ තමා බ්ලොග් ලිපියක් ලියන්නේ. තව සතියක් විතර නොලියා හිටියොත් බ්ලොග් කියවන අඩවි වලින් මගේ බ්ලොගය ඉවත් වෙන්න පුළුවන්. ඒක හින්දයි මේක ලියන්න හිතුවේ. හැබැයි ඒ හින්දමත් නෙමේ. තව කියන්නත් ගොඩක් දේ තියෙනවා.

ඉතින් හා හා පුරා කියලා උසස් පෙළදී හමුවෙන පළමු වාර විභාගෙටත් මුහුණ දුන්නා. විභාගේ ගැන කියනවනම් හිතපු තරම්ම සාර්ථකත්වයක් ලබාගන්න බැරි වුණා. භෞතික විද්‍යාව, ඉංග්‍රීසි සහ GIT වලටනම් උඩින්ම ලකුණු තියේවි. අනිත් දෙකනම් සමත් වීමම ලොකු දෙයක්. කොහොම හරි ඒකේන් කියවෙන්නේ මම මහන්සි වුණා මදියි කියන එක. මීට වඩා ගොඩක් මහන්සි වෙන්න වෙනවා. අද ඉස්කෝලේ නිවාඩුත් හම්බවුණා. කොහොම හරි මේ දෙසැම්බරයේ අර දුන්න ප්‍රශ්න පත්‍රවලට ආයේ පාරක් ලියලා 99.9% ක ලකුණු මට්ටමක් කරා ඒමට මහන්සි වෙන්න ඕනේ. ඒ වගේම උසස් පෙළ ව්‍යාපෘතියත් මේ මාසේදී හැකි පමණින් ඉවරයක් කරන්න ඕනේ. පාසලේ වෙබ් අඩවිය නිර්මාණය කිරීම තමා ව්‍යාපෘතිය. කොහොමත් වෙබ් අඩවි නිර්මාණය පිළිබඳ හොඳ අත්දැකීම් ටිකක් Vidyawa.com අඩවිය නිසා ලැබුණා. 

විද්‍යාව.කොම් අඩවිය ගැනත් ඕගොල්ලෝ මේ වෙද්දී දන්නවා ඇති. 2010 වසරේ හොදම සමූහ බ්ලොග් අඩවිය ලෙද විද්‍යාව.කොම් සිංහල බ්ලොග්කරණ තරගාවලියේදී සම්මනයට පාත්‍ර වුණා. ඒ අංශයෙන් සම්මානයක් හම්බ වේවි කියල මම හිතුවේ නෑ. නමුත් කිහිප දෙනෙකු මේක ඇඟයීමකට ලක් කරලා තිබුණ හින්ද සම්මානය ගැන පුංච් බලාපොරොත්තුවක් තිබුණා. සම්මානය ගැනනම් ගොඩක් සතුටුයි. එහි ස්තූති කතාව මෙතැනින් කියවන්න පුළුවන්. කොහොම වුණත් සම්මානය හිමි වුණේ තනි මට නෙමේ. විදයාව.කොම් වෙනුවෙන් දායක වුණු හැමෝටමයි.

සම්මානය ලැබුණු දවසත් අමතක නොවන දවසක්. "අසෙනිය කුසුම" උත්සවයේ අන්තිම හරියේදී තමා සම්මානය ගන්න අවස්ථාව ලැබුණේ. සම්මානය අරගෙන ඉවර වෙලා රාජකීය විද්‍යාලයෙන් එළියට බහින්න හදද්දීම මහ වැස්සක් කඩා පාත් වුණා. හැබැයි අසෙනිය කුසුමට ඒ පාර ඒකෙන් බාධාවක් වුණේ නෑ. මොකද ඒ වෙනකොට උත්සවයේ අවසානය ළඟා වෙලයි තිබුණේ. කොහොම හරි ඒකෙන් සිංහල බ්ලොග්කරුවන් කිහිප දෙනෙකේවත් දැකගන්න ලැබුණා. සුදාරක, මුචලින්ද , ආගන්තුකයා, පිටස්තරයා, malee_msg, මලින්ත ... සමහර අයගේ නම් නම් මතක නෑ. වැඩිය කතා කරන්න හම්බ වුණෙත් නෑ. මම වැස්ස නිසා අයියත් එක්ක යන්න ගියා. වැස්සට තෙමිලා මෝටර් බයිසිකලයත් වැඩ ක‍රෙත් නෑ. හෙන කට්ටක් කෑවා. පස්සේ කොහොමෙන් හරි ගොඩ ආවා. අන්තිමේදී රෑ 9.00 විතර වෙද්දී ගෙදර ආවා.

ඉතින් ඔන්න ඔහොම තමා සිද්ධි ටික. අන්තර්ජාල භාවිතයනම් දැන් ගොඩක් අඩු කරන්න වෙයි ඉදිරියට. නමුත් කොහොම හරි බ්ලොගය පැත්තෙත් ඇවිල්ලා යන්නම්. ආ.. තව දෙයක්. විද්‍යාව.කොම් පවත්වාගෙන යාමට කවුරුහරි දායක වෙන්න කැමතිනම් කියන්න. තාක්ෂණිකව හරි දායකත්වයක් දෙන්න පුළුවන් නම් ඒත් කමක් නෑ. නිතරම යාවත්කාලීන කිරීම තනිවම කරනන අමාරුයි. මොකද තාම කණ්ඩායමට කිහිප දෙනයි ඉන්නේ. කොහොමත් මම ඒක තව දියුණු කරන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. එහෙනම් දැනට නවතින්නම්.෴

"කාලය රන් හා සමානයි" කියලා අපි පොඩි කාලේ අහලා තියෙන දෙයක්. පොඩි කාලේ ඒක එච්චර ඇඟට දැනුණේ නැති වුණාට ලොකු වෙනකොට තමයි ර‍‍ඟේ තේරෙන්නේ. මම එහෙම කිව්වේ ‍මට නම් දැන් දවසකට තිබිය යුතු කාලයත්(පැය විසි හතර) මදියි වගේ. උසස් පෙළත් සමඟ මම සිතින් කාර්යබහුල වෙලා. ගණන් දෙක තුනක් හදලා කාලා බීලා හිටියම දවසම යනකම් තෙරෙන්නේ නෑ. අනික නිදි මරලා පාඩම් කරන එක මට කොහොමටවත් පුරුදු නැති දෙයක්. ඒත් මම ඒක අත්හදා බලන්නයි ඉන්නේ.(කවදා කෙරෙයිද දන්නේ නෑ)  කොහොමවුණත් අධ්‍යාපනයත් එක්ක කාල කළමණාකරණය කියන එක ගොඩක් වැදගත්. කාලය කළමණාකරණය කරගන්නකොට තමයි අර මුල් වාක්‍යය මතක් වෙන්නේ.

කොච්චර වැඩ අස්සේ වුණත් අන්තර්ජාලයට ගොඩ වඳින්නනම් අමතක වෙන්නෙම නෑ. ජීමේල්, ගූගල් රීඩරය, ෆේස්බුක්, විද්‍යාව.com යන ලැයිස්තුවනම් වරදින්නෙම නෑ.,  ඒක හරියට ඇබ්බැහි වීමක් වගේ. මොන දේට ඇබ්බැහි වුණත් පාලනය වැදගත්. ඉතින් පාලන, වාරණ, නියාමන ඔක්කොම කරගෙන මේ අවුරුදු දෙකාමාර කොහොමහරි ගෙවන්න වෙනවා. මේ බ්ලොගය වුණත් ලියන්න කම්මැලිකමේ හිටියේ. ඒත් බ්ලොග් කෙරුවාවනම් අත්හරින්න හිතක් නෑ. හිතේ ගොඩක් දේ තියෙනවා ප්‍රකාශ කර ගන්න බැරි. ඒවා එළියට දාගන්න තියෙන හොඳම තැනක් තමා බ්ලොගය. හැබැයි සමහර වෙලාව කියන්න ගොඩක් දේ තිබුණට ඒ දේවල් ලියන්න කම්මැලියි.

කොහොම හරි විද්‍යාව.com(vidyawa.com)අඩවියත් කරගෙන යන ගමන් මගේ මේ බ්ලොගයත් ඉංග්‍රීසි බ්ලොගයත් කරගෙන ඉදිරියට යන්න තමයි බලාපොරොත්තුව. එහෙනම්  දැනට නවතින්නම්෴

ගොඩ කාලෙකට පස්සේ තමයි මම ලියන්නේ. අන්තිමට ලිව්වෙ ගිය මැයි මාසයේ. මාස 4ක පමණ කාලයක් තුල සිදු වු දේ ගොඩක් තියෙනවා. මාස 3ක් තුල මගේ බ්ලොගය යාවත්කාලීන නොකිරීම නිසා සිංහල බ්ලොග් කියවනයෙන්ද කොත්තුවෙන්ද ඉවත් කෙරුණා. නමුත් දැන් ආයෙත් එම බ්ලොග් කියවන දෙකටම එකතු වුණා. ඒ වගේම තවත් සුවිශේෂි දෙයක් තියෙනවා. මම මගේ බ්ලොගයේ නම ටිකක් වෙනස් කළා. ඒ අනුව අලුත් නම තමා රන්දිකගේ සිත් සටහන්. තවදුරටත් රන්දිකගේ Talks නම භාවිතා කළ යුතු නෑ. නම වෙනස් කළේ තේරුමක් ඇතිවයි. ගෙවී ගිය මාස කිහිපයේ මම තීරණය කළා බ්ලොගය හැකිතරම් සරලව ඉදිරිපත් කරන්න. ඒ කියන්නේ සරල චාම් බ්ලොග් අඩවියක් තුළ හොඳ අන්තර්ගතයක් පවත්වාගෙන යන්නයි හිතුවේ. සිංහල බ්ලොගයක් නිසා සම්පූර්ණයෙන් සිංහල සරල නමක් යෙදුවේ ඒ නිසයි.

ඉතින් දැන් ඉතින් මගේ ජීවිතයට බොහොම කාර්යයබහුල කාලයක් උදා වෙලා තියෙන්නේ. ඒකට ප්‍රධානම හේතුව තමයි මම දැන් උසස් පෙළ කරන සිසුවෙක්. ඉතින් උසස් පෙළ කරන ගමන් මගේ බ්ලොග් අඩවියත් පවත්වාගෙන යනවා. හැබැයි අධ්‍යාපනයට මුල් තැන දෙන්න වෙනවා.


තව දෙයක් !මගේ අනුමානය හරිනම්  මගෙ බ්ලොග් අඩවියට මේ මසේදී අවුරුද්දක් පිරෙනවා. බ්ලොගය පටන් අරගෙන ගොඩක් කල්වුනත් සිංහලෙන් පිළිවෙලකට ලියන්න ගත්තෙ ගිය අවුරුද්දේ. ඉතින් හරියට පටන් ගත්ත දිනයක් කියන්න අමාරුයි. කෙසේ හෝ වේවා මෙතෙක් කල් මගෙ බ්ලොගය කියවපු ප්‍රතිචාර එක් කරපු සියලු දෙනාටම ස්තුතියි! ඒ වගේම මේ අවුරුද්දක කලය තුල සිංහල යුනිකෝඩ් භාවිතා කරන සොයුරු සොයුරියන් ගොඩ දෙනෙක් දැන හදුනගත්තා. ඒ හැමෝවම මේ වෙලාවේ මතක් කරන්න කැමතියි!

එහෙනම් නැවත හමුවෙමු෴

I am Happy to say Now I have a own domain. It is shiroshan.info. I got that from LK Servers for a Special Offer. So I thank to LK Servers Company and SBU. I knew about this offer from Gayantha's Blog. So I have created a sub domain for this English Blog. It is eblog.shiroshan.info. And my Sinhala blog is blog.shiroshan.info. So now you can join with this 2 domains. I would like to thank all friends who are reading my blogs. Because if you weren't here I couldn't make success this  2 blogs.

Oops! I forget that. Majority friends don't know this secret. Because I don't talk about that. Actually Today is My birthday. Now I am 17 years old. I am going to be big one. When I remember my childhood memories, I feel sad. Because I can't touch that memories again. Anyway it is nature of life. Now I have to think about my Future. You know I am A/L Student. I hope to be a Computer Engineer. It is main target. And also I have to make good in my life.

Finally I would like to thank my parents, my brother, my relations, my friends & who are giving me their bless to grow up me. Thanks All of you again & Thank you father of God!