Toastmaster සහ තවත් කතා

මම පොඩි කාලේ ඉදලම එක එක අය කියන කතා අහන්න ආසයි. ඇත්තටම මම කතා කරනවට වඩා මොකක් හරි එකක් අහන් ඉන්න එකයි වැඩියෙන්ම කරේ. ගෙදරදී, ඉස්කෝලේදී, පල්ලියේදී, ටියුෂන් පංතියේදී මම එක එක අය කියන කතා ආසාවෙන් අහගෙන හිටියා. දැන්නම් අන්තර්ජාලයෙන් තමා ගොඩක් අහන්නේ බලන්නේ. විශේෂයෙන් ජීවිතය සාර්ථක කර ගත්ත අයගේ ජීවිත කතා වගේම එක එක අලුත් සංකල්ප ගැන එතකොට නව නිපැයුම් ගැන තියෙන දේශන එහෙම අහගෙන ඉන්න මාර ආසයි. ඒවත් එක්ක මම විවිධ දේවල් ඉගෙන ගන්නව වගේම ඒ ඒ අයගේ ජීවිත ගැන තනියම කල්පනා කරනවා.

ඉතින් මේවා ඇහුවට පස්සේ මට හැමදාම වගේ අන්තිමට හිතෙන දෙයක් තමා මටත් ඒ වගේ කතාවක් කරන්න තිබ්බ නම් කියලා. ඒවගේ රස කර කර කියන්න පුළුවන් කමක් තිබුනනම් කියලා. හැබැයි ඉස්කෝලේ යන කාලේ ඉදලම පිරිසක් ඉදිරියේ මම කතාවක් කරලම නෑ. අවස්ථා නොලැබුණාම නෙමේ. මම ඒවා උවමනාවෙන්ම වගේ මඟ ඇරියා. දැන්නම් යන ඉංග්‍රීසි පංතියේ ටිකක් එහෙන් මෙහෙන් කතා කරනවා. ඒ ඇරෙන්න තාමත් ඒ පැත්තෙන් දුර්වල මට්ටමක ඉන්නේ.  ඉතින් යමක් කමක්  කරගන්න පුළුවන් අවස්ථාවකදී ඒ වගේ අවස්ථා වලට පයින් ගහන්න යන්න එපා.

මට අහම්බෙන් වගේ ඇහුනු ඉංග්‍රීසි වචනයක්  තමා Toastmaster කියන්නේ. ඒකේ තේරුම සිංහලෙන් "උත්සවයන්හි සව්දිය පිරීම ප්‍රකාශ කරන තැනැත්තා" යන්නයි. සරලව කිව්වොත් කථිකයා. ඇත්තටම සාර්ථක කතාවකින් පුළුවන් තමා ඉදිරියේ සිටින පිරිස තමන්ගේ ආකර්ෂණයට නතු කර ගන්න. මොකද මමත් ඒ වගේ කතා වලින් මාර තෘප්තියක් ලබල තියෙනවා. මං හිතන්නේ එවැනි කෙනෙකුට යම් තැනක නායකත්වයට වුණත් ලේසියෙන්ම පත් වෙන්න පුළුවන්. 
මම යූ ටීයුබ් එකේ එබිකම් කරනකොට හම්බුනා එක්තරා ශ්‍රී ලාංකිකයෙකුගේ ඉංග්‍රීසි කතාවක්. මේක TEDxYouth@Colombo හි පවත්වපු කතාවක්. ඒක  බැලූ බැල්මට ඉතාමත් සරල කතාවක්. නමුත් ඒකේ කියන විදිහ හා ඉදිරිපත් කරන අංග චලනයත් එක්ක මාරම තේරුමක් තියෙන කතාවක්. මේ කතාවේ අයිතිකාරයා ධනන්ජය හෙට්ටිආරච්චි.   ඔහු ගැන කියනවනම් අන්තර්ජාතික වශයෙන් කථික තරගාවලි වලදි ශ්‍රී ලංකාව නියෝජනය කරල ජයග්‍රහණ ලබපු අයෙක්. ඉතින් ඔහුගේ අපූරු කතාව පහලින් බලලා ඉන්න.


TED ගැනත් යමක් කිව යුතුයි. TED කියන්නේ මේ වගේ අලුත් දේවල් ලෝකයට ඉදිරිපත් කරන ලෝකේ පුරාම ව්‍යාප්ත වෙලා තියෙන ඉතා ජනප්‍රිය සම්මේලන පවත්වන සංවිධානයක්. TEDx කියන්නේ ස්වාධීන පිරිසක් විසින් සංවිධානය කරනු ලබන TED සම්මේලනයක්. TEDxYouth@Colombo සහ TEDxTalks@Colombo පටන් අරන් දැනට අවුරුදු කිහිපයක් වෙනවා. මේවායේ යූ ටියුබ් චැනල වලට ගිහිල්ලා බැලුවොත් ලංකාවේ තරුණ ප්‍රජාවගේ  වගේම ලොව පුරා විවිධ හැකියාවන් ඇති අයගේ බොහෝ කතා අහන්න බලන්න පුළුවන්. ෴

උසස් පෙළ වීර කාව්‍යයක්

මං මේ කියන්න හදන්නේ අ‍පි  උසස් පෙළ කරන්න හා හා පුරා ඉස්කෝලේට යන දවස් වල සිද්ධ වෙච්ච දෙයක් ගැන. පංතියටම 15 දෙනෙක් වගේ හිටියේ. ඒ අවුරුද්දේ අපේ එකෙක්වත් ජීව විද්‍යාව කලේ නෑ. ඔක්කොම ගණන්කාරයෝ. අපේ විද්‍යා/ගණිත අංශ වල පංති තිබ්බේ විද්‍යාගාර ඇතුලෙම තමා. තව දෙයක් 12 සහ 13 පංති දෙකම එක ළග තමා තිබ්බේ. ඉතින් අයියලා ටික අලුත් උන් ගැන එබිකම් කරන්න ටික ටික පටන් ගත්තා.

"මල්ලිලා ඊළග දවසේ අපිට කේක් ඕනේ." 13 වසරේ ‍ජ්‍යේෂ්ඨ උත්තමයෙක් පංතිය ඇතුලටම ඇවිල්ලා කියලා ‍ගියා. අපිත් මොකුත් කියන්න යන්න ගියේ නෑ. මොකද මිනිහා ටිකක් වාර්තා තියපු චරිතයක්.

"අපි මේ විහිළුවට නෙමේ කියන්නේ.  කේක් ඕනේ හරිද?" ඔන්න තවත් දවසක් ආවා. මිනිහා ඒ පාර ටිකක් මුහුණ රවාගෙන කිව්වා. අපි ඒත් මුකුත් කිව්වේ නෑ. ඔය අතරේ කොරිඩොව දිගේ යමින් හිටිය සර් කෙනෙක් ඇවිල්ලා අරූගේ පස්සට පාරක් දීලා ඇරියා. ඉතින් පංතිය ඉස්සරහින් අරූ ලැජ්ජාවෙන් මාරු වෙලා යද්දී අපේ එකෙක් (උසස් පෙළ කරන්න අලුතෙන්ම අපේ ඉස්කෝලේට ආපු එකෙක්) 
"ඔය හම්බුණ කේක් ඇතිද?"

සර් ගියාට පස්සේ ටික වේලාවකින් "කවුද ඒ ?" මිනිහට හරියටම කවුද කිව්වේ කියලා හොයාගන්න බෑ.
"ඔන්න ආයේ කියන්නේ නෑ කේක් ගෙනෙල්ලා"

ඔන්න දවසක් අපේ එකෙක්ගේ උපන්දිනේ. ඉතින් ඉන්ටවල් එකේදී උගේ කේක් පෙට්ටිය දිග ඇරියා. අපේ කොල්ලන්ගේ කෑම කෑමයි පොර කෑමයි අතර වෙනසක් නෑ. ඉතින් කේක් එක විතරක් නෙමේ සේරම බත් මලු ටික වේලාවකින් අතුරුදහන්. ඉතුරු වෙන්නේ ගුලි කරපු ඉදුල් පත්තර කොල ටික තමා. අපේ උපන්දිනකාරයාට  මෙතෙක් වෙලා කාටවත් ඔලුවට නාපූ සිතුවිල්ලක් එකපාරටම පහල වුණා. ඒ අපේ අයියලාගේ කාරුණික ඉල්ලීම මතක් වෙලා. ඉතින් උපන්දිනකාරයා සමග තව දෙන්නෙක් එකතු වෙලා කේක් පෙට්ටිය අරගෙන සේරම බත් ඉදුල් ඔතපු කෙහෙල් කොලත් එක්කම ඇතුලට දාලා බ්‍රවුන් පේපර් උරයකටත් දැම්මා. අනිත් උන් සියල්ල දැන් වෙන්න යන දේ පැත්තකට වෙලා බලාගෙන හිටියා. එකෙක් වීරයා වගේ කේක් පෙට්ටිය අරුන්ගේ පංතියට ගෙනහින් භාර දීලා එන ගමන් හිනා වෙවී මෙහෙම කිව්වා.
"මම පෙට්ටිය දුන්නා විතරයි උන් ඔක්කොම මුල්ලකට කන්න අරගෙන ගියා"

මිනිත්තුවක් දෙකක් ගිය තැන අපේ මැර අයියා පෙට්ටිය අතැතිව වේගයෙන් ඉදිරියට ආවා. අනිත් අයියලා ටික ඒ පිටුපසින් ආවා.

"දැන් බඩුම තමා" මට කටින් පිට නොවුණට එහෙම හිතා ගත්තා.

Image : driven2divide.com
මැර අයියා බාගෙට ඇරපු පෙට්ටිය පංතියට ඇතුළු වන තැනම පොළොවේ ගැහුවා. බත් ඇට, ඉදුල් ඔක්කොම දොරෙන් එලියට විසිරිලා ගියා.  මම කෝකටත් කියලා පංතියේ එළියේය. අපේ උන්ගේ සද්දයක් බද්දයක් නැත. අපේ මැර අයියාව ගණන් ගත්තේ නැති ගානටය. අත දිග හැර අතේ ඉතුරුව තිබුණ දෙයිනුත් කේක් පෙට්ටිය දුන්න එකාට දමලා ගැසුවේය. මුහුණේ වැදී නොවැදී ගියා. (ඇත්තටම කිසිම හානියක් වුණේ නෑ. ඒ  මදිවට ඌ හිනාවෙවිත් හිටියා.)

ඉතින් අපේ ඔෆීසියත් වැඩි ඈතක නෙමේ තිබ්බේ. මේක දැක්කා නියෝජ්‍ය විදුහල්පති. ඒ විතරක් නෙමේ විනය කටයුතු භාරව ඉන්නේත් ඔහු. වැඩේ දැන් තවත් දරුණුයි. වහාම කට්ටිය විසිරිලා ගියා. බත් ඇට කොරිඩො‍වේ එහෙම්මය.

ඔන්න විනය පරීක්ෂණ ආරම්භ කලා. අපේ සෙට් එකෙන් වෙනම ප්‍රශ්න කලා. අනෙක් පංතියෙන් වෙනම ප්‍රශ්න කලා. අපේ පැත්තෙන් කවුරු කලාද කාගේ අදහසක්ද යන කිසිවක් මොනම දෙයක්වත් කටින් පිට වුනේ නෑ. ඔහොම මුළු දවසම ගියා.

අන්තිමේදී කරුණු දෙකක් මුල් කරගෙන දෙන දඩුවම තීරණය වුණා. එකක් අලුතෙන් එන අයගෙන් කේක් ඉල්ලීම. අනෙක් කරුණ බොරුවට කේක් පෙන්වා බත් ඉදුල් කන්නට පෙළඹවීම. ඉතින් පංති දෙකටම සතියක පංති තහනමක් දුන්නා. ඒක තමා මම මගේ ජීවිතේට දැනට  ලබපු පළමු සහ එකම පංති තහනම. හැබැයි අපේ සෙට් එ‍කට නම් මේ ගැන කිසිම දුකක්වත් අනිත් උන් එක්ක බැන ගන්නවත් ගියේ නැ. බොහොම සතුටෙන් නිවාඩුව ගත කරලා ඊළග සතියේ සුපුරුදු පරිදි ඉස්කෝලේ ආවා.

කොහොමහරි කෙක් සම්ප්‍රදාය අපේ සෙට් එක බිඳ දැම්මා. අපි ආයේ කාගෙන්වත් කේක් ඉල්ලන ගියෙත් නෑ දෙන්න ගියෙත් නෑ. වැඩේ කියන්නේ එදායින් පස්සේ අයියලාත් එක්ක අපේ ෆිට් එක වැඩි වුණා. එදායින් පස්සේ උන් ඕනෙ වෙලාවක අපේ පංතියේ. අපි ඕනෙ වේලාවක උන්ගේ පංතියේ. කිසිම බාධාවක් නැතුව සාමාදානයෙන් කල් ගෙව්වා. ෴

දැනුමට යටවීම

මගේ මතකය හරි නම් මම එතකොට ඉස්කෝලේ  නමය වසරේ හෝ දහය වසරේ විතර ඇති. දවසක් අපේ ඉස්කෝලේ දේශනයක් තිබ්බා. දේශකයා වුණේ මොහාන් සමරනායක මහතා. ඔහු ඒ කාලේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් පත්ව සිටි නියෝජිතයෙක්.(මතකය නිවැරදිනම්) දැන්නම් ඔහු රූපවාහිනි සංස්ථාවේ සභාපතිවරයා. කොහොම හරි  දේශනයේ අන්තර්ගත වුණේ "එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය" පිළිබඳව.

දේශනය අතරතුර ඔහු කිව්ව එක දෙයක් මට තාම අද වගේ මතකයි. ඒක සරල සිද්ධාන්තයක් වුණත් මම මීට ඉස්සර ඒ ගැන ගැඹුරට හිතලා තිබ්බේ නෑ. ඔහු කිව්වේ "වැඩි දැනුමක් ඇති තැනැත්තා විසින් අනෙක් අඩු දැනුමක් ඇති අයවලූන්ව පාලනය කරනවා" කියන එක. ඔහු ඒක විස්තර කලේ සංවර්ධිත රටක් විසින් තුන්වන ලෝකයේ රටක් තම පාලනයට නතු කරගැනීම වගේ සිද්ධියක් උදාහරණයට අරගෙන. එතනින් පස්සේ මම ඇත්තටම ඒ ගැන තනිවම කල්පනා කරා. අපි සමාගමක් දිහා බැලුවොත් මේ සිද්ධිය හොදටම පැහැදිලි වෙනවා. සමාගමක පරිපාලනය ගැන සලකා බැලුවොත් එහි ඉහලම ස්ථානයේ ඉන්නේ කළමණාකාරීත්වය. එතැන් පටන් ක්‍රමයෙන් පහළ මට්ටමේ සුළු සේවකයා දක්වා තනතුරු ගණනාවක් තියෙනවා. ඉතින් අඳාළ සමාග‍ම හසුරුවන විෂය ක්ෂේත්‍රය පිළිබඳ දැනුම් මට්ටම සැලකුවොත් කළමණාකාරීත්වයේ සිට සුළු සේවකයා දක්වා ක්‍රමයෙන් අඩු වීගෙන යනවා.


ඇත්තම කිව්වොත් අනෙක් අයට සිද්ධ වෙනවා දැනුමෙන් ඉදිරියෙන් සිටින පුද්ගලයාට "බොස්" කියා කියන්නට. පවුල් ඒකකයක් සැලකුවොත් එහි දරුවන් දෙමව්පිය පාලනයට නතු වෙනවා. සමහරවිට දරුවන් දෙමව්පියන්ට වඩා න්‍යායික අධ්‍යපනයෙන් සන්නද්ධව සිටියත් සමාජ අත්දැකීම් එක්ක බලනකොට දරුවන් අඩු මට්ටමකයි ඉන්නේ. ඉතින් ඒ විදියට බැලුවම මේක ස්වාභාව ධර්මයෙන්ම උරුම වෙච්ච දෙයක් කියලයි මට හිතෙන්නේ ෴

Once upon a time

Image from hd2wallpapers.com
෴
Once upon a time
I fell with a dream
it is amazing
so what to do
I am sick of me
so what to do
I can't remember
what happen to me
it is a new life
I hoped it
But I'm
out of the world
෴

What I'm doing now

Still waiting to my A/L results. So this is the summary of these days.

Image credit goes to "The Moment of Realization | Ravi Chopra | Webmaster Support"
Image from webmastersupport.net
  1. Getting Driving License for Lite vehicles. (Driving test - January 2014)
  2. Following English Conversation for career at NIBM (Duration - 4 months)
  3. Learn swimming at OKI Swimming School
  4. Making School website and self study about web designing
  5. Trying to make a FPS Game
That's what I am doing and hoping to write new posts.

Gave a new look for the blog


I didn't write any posts in 2012. This is the first post in 2013. I decide to start again blogging. I combined my Sinhala and English blogs together.  Also added new look to the blog. So now this is my one and only blog. I will hope to write to this blog in both Sinhala and English. These days I'm studying web templates. See you guys at next post.




බස් රථයේ මතකයක්



නොදුටිමි ඔබේ දෑස හරිහැටි
ලැබුවේ යන්තම් ස්පර්ශය
නෙත් කොණින් බලා සැනසී
යන්නට වීමි හදිසියේම
සිත නොදුන්නද

෴

Download Sinhala Fonts

- Copyright © Shiroshan's Blog -Metrominimalist- Powered by Blogger - Designed by Johanes Djogan -